Koordynacja działań digitalizacyjnych na szczeblu ministerialnym

Digitalizacja dziedzictwa kultury staje się sprawą wagi państwowej i dynamicznie wchodzi w obszar polityki prowadzonej przez administrację publiczną. Jest wiele przyczyn takiego obrotu spraw – intensywny rozwój technologii informacyjnych i komunikacyjnych (TIK) umożliwił sprawną konserwację ważnych artefaktów kulturowych. Istnienie cyfrowych obrazów kultury sprawia, że pojawiają się dodatkowe możliwości upowszechniania kultury przy wykorzystaniu internetu.
Dzięki temu można pokonywać wiele barier dostępu do kultury – choćby te geograficzne. Ponadto, cyfrowa kultura – będąca ważną częścią dobra wspólnego – z coraz większym powodzeniem staje się materiałem, z którego powstają towary i usługi wchodzące w obrót gospodarczy, dając miejsca pracy i napędzając wzrost wewnątrz tak dzisiaj ważnej gospodarki internetu.
Jeszcze kilka lat temu myślenie o dziedzictwie i jego roli społecznej było odmienne. Dzisiaj rozumiemy coraz lepiej, że cyfrowa kultura i sam proces digitalizacji kryją za sobą obietnicę pozytywnego wpływu na poziom dobrobytu poprzez innowacje w usługach kulturalnych oraz – szerzej – rozwój społeczno-gospodarczy wynikający ze stymulowania zmiany społecznej czy aktywności stricte biznesowej. Polska administracja angażuje się we wspieranie procesu digitalizacji, aby szansa ta została społecznie wykorzystana do maksimum.